جشنهای ۲۵۰۰ ساله تختجمشید در مهر ۱۳۵۰، فراتر از روایتهای رایج درباره یک «ریختوپاش پرزرقوبرق» یا «مقدمه سقوط پهلوی»، پروژهای ۱۳ ساله بود که در تلاقی باستانگرایی، درآمدهای نفتی و بلندپروازیهای دیپلماتیک شاه شکل گرفت؛ رویدادی پرهزینه که بازخوانی اسناد نشان میدهد میان اهداف فرهنگی و توسعهای آن با واقعیت زیسته جامعه شکافی عمیق وجود داشت.