آیا میتوان اشتباهات و عادتهای نادرست دوران کودکی را به امید توبه و اصلاح پس از بلوغ نادیده گرفت؟ نگاه تربیتی به این پرسش پاسخ دیگری میدهد؛ کودکی همان سالهایی است که شخصیت و عادتهای انسان شکل میگیرد و رفتارهایی مانند دروغ، بینظمی و بیتوجهی به مسئولیتها، اگر از همان ابتدا اصلاح نشوند، ممکن است در بزرگسالی به عاداتی ریشهدار تبدیل شوند.